Ποια δάνεια της Αγγλίας; Εδώ να δεις τι γίνεται!

Μήπως η Ελλάς διοργανώνει και πάλι Ολυμπιακούς Αγώνες και δεν το γνωρίζουμε;

Ερωτώ διότι έτσι όπως το πάει η κυβέρνηση με τα ποσά που δανείζεται τόχει ήδη ρίξει έξω το μαγαζί.
Τα δισ. ευρώ που βγαίνει στις αγορές και δανείζεται κάθε 15 μέρες έχουν γίνει σαν τα πετσετάκια! Όπως πάει το πράγμα, ο φετινός δανεισμός (σαν ποσοστό του ΑΕΠ) θα ξεπεράσει αυτόν του 2004 όταν χρεωθήκαμε ως το λαιμό για την Ολυμπιάδα!

Τη Δευτέρα λοιπόν 27/04 το Δημόσιο εξέδωσε νέο 3ετές ομόλογο. Σκόπευε να δανειστεί 5 δισ.€ αλλά επειδή εκδηλώθηκε έντονο "επενδυτικό ενδιαφέρον", αφού οι υποβληθείσες προσφορές άγγιξαν τα 4 δισ.€, τελικά δανείστηκε 7,5 δισ.€. Και γιατί να μην υπάρχει άλλωστε "επενδυτικό ενδιαφέρον" αφού το spread παραμένει ακόμη υψηλό: το περί ου ο λόγος 3ετές ομόλογο θα δώσει περίπου 3,65% ετησίως αλοίφοντας έτσι μια γενναία στρώση βούτυρου στο ψωμί των τραπεζών που θα το αγοράσουν. Το αντίστοιχο γερμανικό 3ετές δίνει αποδόσεις χαμηλότερες κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες απ' ότι το δικό μας γαλαντόμο ομόλογο. Δεδομένου δε ότι οι τραπεζίτες δανείζονται με 1,25% από την ΕΚΤ και μετά έρχονται και δανείζουν με το Δημόσιο με 3,65% για το 3ετές και 5-6% για τα 10ετή, όλοι καταλαβαίνουμε την απίστευτα προσοδοφόρα τραπεζική μπίζνα που έχει στηθεί γύρω από το δημόσιο χρέος. Για 15 χρόνια ξεζούμιζαν τα νοικοκυριά, τώρα ήρθε και η σειρά του Κράτους!

Παράλληλα, και μία μόλις μέρα μετά το νέο 3ετές ομόλογο, ο Υπουργός Οικονομίας αναθεώρησε άρδην, και για τρίτη μάλιστα φορά, το δανειακό του πρόγραμμα και μάλιστα όχι κατά 1 ή 2 δισ.€ αλλά - κρατηθείτε! - κατά 8 δις.€. Έτσι πλέον, το ΥΠΟΙΟ μας λέει ευθαρσώς ότι το 2009 θα δανειστεί 50 δισ.€. Όμως σ' αυτά τα 50 δισ.€ δεν υπολογίζει τα 3μηνα και 6μηνα έντοκα γραμμάτια που εξέδωσε φέτος και τα οποία λήγουν τον Ιούλιο, και συνεπώς πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν. Άρα αυτομάτως, και με το καλημέρα, τα 50 δισ.€ που λέει ο ίδιος ο Παπαθανασίου γίνονται 54 δισ.€. Αυτό να το έχει υπόψη της η αντιπολίτευση διότι πλέον εδώ που φτάσαμε τα 54 δισ.€ θεωρούνται δεδομένο.

Ότι προκύψει από δω και πέρα είναι πλέον των 54 δισ.€. Και για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, αυτό το ποσό των 54 δισ.€ αντιπροσωπεύει ήδη το 22,5% του (αναθεωρημένου!) ΑΕΠ όταν το 2004 - έτος Ολυμπιακών Αγώνων - δανειστήκαμε ποσά που αναλογούσαν στο 23% του (παλιού χαμηλότερου!) ΑΕΠ. Ας σημειωθεί δε ότι στα ποσά αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται ούτε τα χρέη των νοσοκομείων, ούτε ότι υποχρεώσεις προκύψουν για το Δημόσιο από το πακέτο ενίσχυσης των τραπεζών.

Η ουσία είναι ότι καλά-καλά δεν έχει εκπνεύσει το πρώτο 4μηνο του 2009 και η κυβέρνηση έχει ήδη υπερβεί το δανειακό πρόγραμμα ολόκληρου του έτους. Λέει ότι θα δανειστεί τουλάχιστον ακόμη 8 δις.€ για .. "μαξιλάρι ασφαλείας". Πάντως με την τόσο ακραία και απότομη προχθεσινή αναθεώρηση του δανειακού προγράμματος κατά 8 δισ.€ επιπλέον δεν μπορώ παρά να μπω στον πειρασμό της Βαλκάνιας καχυποψίας: τα δανεικά αυτά είναι πολλά, μα πάρα πολλά, για Απρίλη μήνα, ακόμη κι να λάβουμε υπόψη το τσουνάμι της κρίσης. Λέει λοιπόν ο Βαλκάνιος: μήπως μαζί με την άνοιξη μύρισαν και... εκλογές;

Για να επικαιροποιήσουμε όμως τα στοιχεία του φετινού δημόσιου δανεισμού μετά το τελευταίο ομόλογο. Λοιπόν το κατάστιχό μας λέει. Από 1η Ιανουαρίου 2009 το Δημόσιο έχει δανειστεί:

• 3,15 δισ.€ από τα έντοκα γραμμάτια του Ιανουαρίου, συν
• 5,5 δισ.€ από τα 5ετή ομόλογα, συν
• 2,8 δισ.€ από το 4ετές ομόλογο με private placement στις 6 Φεβρουαρίου, συν
• 7 δισ.€ από το τριετές ομόλογο, συν
• 7,5 δισ.€ από το 10ετές ομόλογο, συν
• 3 δισ.€ από το 4ετές ομόλογο με private placement στις 24 Μαρτίου, συν
• 7 δισ.€ από το 5ετές ομόλογο στις 31 Μαρτίου, συν
• 2,03 δισ.€ από τα έντοκα γραμμάτια στις 7 Απριλίου, συν
  
• 2,08 δισ.€ από τα έντοκα γραμμάτια στις 14 Απριλίου, συν
• 7,5 δισ.€ από το 3ετές ομόλογο στις 27 Απριλίου
  

Άρα ως σήμερα (30/04/09) το σύνολο του φετινού δανεισμού ανέρχεται στα 47,56 δισ.€. Υπενθυμίζεται ότι στον ψηφισμένο από το Κοινοβούλιο κρατικό προϋπολογισμό Αλογοσκούφη για το 2009 είχε προβλεφθεί ότι οι δανειακές ανάγκες της κεντρικής κυβέρνησης θα ανέρχονταν στα 40,7 δισ.€. Στη συνέχεια το ποσό αυτό ανέβηκε στα 42 δισ.€ και το Φεβρουάριο αναθεωρήθηκε (ανοδικά πάντα!) στα 43,7 δισ.€. Την Τρίτη 28 Απριλίου η μπάλα έφυγε πολύ πιο μακριά και το δανειακό πρόγραμμα εκτινάχθηκε στα 50 δισ.€. Βοήθειά μας!

Σημείωση: Ανάδοχοι της έκδοσης των 3ετών ομολόγων ήταν οι εξής μαιτρέσες του Οίκου του Χρήματος: η Banca IMI, η Bank of America Merrill Lynch, η Emporiki Bank, η J.P.Morgan Chase και η γκέισα Nomura Holdings.

Εθνική Τράπεζα: Quo Vadis?

Διαβάζω ότι περίπου 16 με 18 δις ευρώ ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αγόρασαν τους 4 πρώτους μήνες του 2009 οι ελληνικές τράπεζες. Όσο για την Εθνική Τράπεζα, φαίνεται ότι μέσα στο 2009 έχει αυξήσει το χαρτοφυλάκιο των ομολόγων κατά 7 δισ.€ κατέχοντας πια συνολικά 22 δισ.€. Σύμφωνα δε με τον πάντα κατατοπισμένο αναλυτή Πέτρο Λεωτσάκο η Εθνική δεν αποκλείεται φέτος να φθάσει τα 25 ή ακόμη και τα 30 δισ.€ σε ομόλογα.

Όμως μόνο ειρωνική πρέπει να θεωρηθεί η δήλωση πηγών της Εθνικής ότι "ο όμιλος θα συνεχίσει να στηρίζει το δημόσιο χρέος ενεργά". Διότι στην πράξη μάλλον το αντίθετο συμβαίνει: το δημόσιο χρέος στηρίζει τον Όμιλο της Εθνικής, και φυσικά και όλες τις άλλες Μαντάμ Σουσούδες του ελληνικού Οίκου του Χρήματος. Διότι στην κρίση η βασική πηγή κερδοφορίας των τραπεζών μετατοπίστηκε από τη χορήγηση δανείων στην αγορά επικερδέστατων κρατικών ομολόγων με υψηλά επιτόκια. Στη φάση αυτή λοιπόν, που είναι φάση συσσώρευσης εντός της κρίσης, οι τράπεζες τοποθετούνται στρατηγικά απέναντι στο αστρονομικά διογκούμενο δημόσιο χρέος ώστε να διασφαλίσουν ότι με το πέρας της κρίσης αφενός θα έχουν στα πόδια τους ένα χρεωμένο κράτος (και τις χρεωκοπημένες πολιτικές ελίτ που το διαχειρίζονται), αφετέρου θα είναι έτοιμες να εισέλθουν στη νέα φάση συσσώρευσης από θέση ισχύος.

Ωστόσο, σύμφωνα με το ΠΑΡΟΝ "έντονη δυσφορία, ακόμη και στους υπουργούς της κυβέρνησης, προκαλεί πλέον η στάση του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας" ο οποίος επιμένει μόνο να αγοράζει κρατικά ομόλογα και να μην δέχεται τις κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες λέει ότι του φαίνονται .. ακριβές (!!!). Δύο τινά συμβαίνουν: ή ο Τάκης θέλει να γίνει ακόμη πιο φθηνό το τζάμπα χρήμα, ή φοβάται τις προεκτάσεις που θα έχει η εμπλοκή του Δημοσίου στη διοίκηση της ΕΤΕ και κατ' επέκταση στην προσωπική βαρονία που με κόπο οικοδομεί εδώ και καιρό.

Έτσι, ο Τάκης, αφού πρώτα μποϋκοτάρησε το σκέλος των 5 δισ.€ από το σχέδιο ενίσχυσης των τραπεζών παίρνοντας μόνο 350 εκατ.€ από το 1,35 δισ.€ που του αναλογούσε, τώρα μποϋκοτάρει εμμέσως και το σκέλος των 8 δισ.€ στο οποίο οι τράπεζες θα ελάμβαναν κρατικά ομόλογα δίνοντας ως αντάλλαγμα τιτλοποιημένα δάνεια πελατών τους. Για το θέμα αυτό γράφει το ΠΑΡΟΝ:

Η Εθνική αρνείται να λάβει το μέρος των ομολόγων που της αναλογεί, με το επιχείρημα ότι αυτή η μορφή χρηματοδότησης είναι ακριβή! Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Αράπογλου έχει επιλέξει να αντλεί ρευστότητα βγάζοντας στο σφυρί, με διαδικασία τιτλοποίησης, τεράστια ποσά δανείων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Μετά τη μετατροπή τους σε ειδικά χρεόγραφα, τα δεσμεύει στην ΕΚΤ και λαμβάνει ρευστότητα.

Ήδη, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στις οικονομικές καταστάσεις 2008, δάνεια αξίας άνω των 3,6 δισ. ευρώ έχουν τιτλοποιηθεί μέσα στο 2008, ενώ τιτλοποιήθηκαν και στεγαστικά 2 δισ. ευρώ, με προγραμματισμό να γίνει το ίδιο με δάνεια άλλων 8 δισ. ευρώ. Με αυτούς τους ρυθμούς τιτλοποίησης, είναι απορίας άξιον ποια δάνεια θα μπορούσε σήμερα η Εθνική να θέσει ενέχυρο για να πάρει τα ομόλογα από το Δημόσιο, αφού τα καλύτερα δάνεια του χαρτοφυλακίου έχουν ήδη τιτλοποιηθεί κατόπιν αποφάσεων του κ. Αράπογλου, που ευθέως στρέφονται εναντίον της φιλοσοφίας του κρατικού «πακέτου» ενισχύσεων. Το ζήτημα είναι, ότι ήδη οι άλλες τράπεζες έχουν αρχίσει να παίρνουν τα ομόλογα για να προσφέρουν δάνεια, αλλά το σχέδιο είναι αδύνατον να λειτουργήσει με τα προσδοκώμενα αποτελέσματα, όσο μένει εκτός η Εθνική.

Όμως, θα πει ο πονηρός Βαλκάνιος, αν αληθεύει ότι τα "καλά" δάνεια έχουν ήδη τιτλοποιηθεί δεν θα μπορούσε ο Τάκης να δώσει στο Κράτος τα "σάπια" και τα "τοξικά" που σίγουρα κάπου θα έχει μαζέψει κάπου; Διότι πώς αλλιώς να ερμηνεύσω τη δήλωση ότι η ΕΤΕ στηρίζει το δημόσιο χρέος;! Μήπως έχει ήδη στηθεί η Bad Bank; Στα κτήρια της Αιόλου όμως .. κι όχι στη Νίκης!

Τώρα έχουμε και gourmet .. τράπεζες!

Χορό έχουν στήσει οι τράπεζες γύρω από την παχιά αγελάδα του δημόσιου δανεισμού. Τα γλέντια καλά κρατούν και θα κρατούν για πολύ ακόμη κατά πως φαίνεται.

Το περίφημο πακέτο ενίσχυσης των τραπεζών ύψους 28 δισ.€ φαίνεται να έχει κολλήσει. Άσχετα από τις εγκρίσεις ποσών οι οποίες είναι θεωρητικές, συνολικά έχει εκταμιευθεί ζεστό χρήμα που μόλις φθάνει στα 4,4 δισ.€ (βλ. προηγούμενο ποστ) άρα το πακέτο έχει ενεργοποιηθεί μόνο κατά 15,7%.

Δύο πράγματα φαίνεται να συμβαίνουν. Πρώτον, οι τράπεζες έχουν πέσει με τα μούτρα στις εκδόσεις των κρατικών ομολόγων και αγοράζουν αβέρτα-κουβέρτα αφού τα επιτόκια των ομολόγων είναι πολύ υψηλά: από 4,5% ως και 6%! Έτσι ως σήμερα υπολογίζεται ότι περίπου τα μισά από τα κρατικά ομόλογα που εξέδωσε φέτος το Ελληνικό Δημόσιο έχει καταλήξει στα χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών. Μόνο η Εθνική Τράπεζα έχει αγοράσει ομόλογα που υπολογίζονται σε 12 με 13 δισ.€!

Τι γίνεται όμως μετά; Οι τράπεζες, αυτές οι μαντάμ Σουσούδες του ελληνικού οίκου του χρήματος, πάνε και παρκάρουν αυτά τα ομόλογα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως ενέχυρα και δανείζονται με ... 1,5%! Στη συνέχεια έρχονται εδώ με το παραδάκι που τους έδωσε η ΕΚΤ και αγοράζουν τις νέες εκδόσεις κρατικών ομολόγων. Και μετά πάλι και φτου κι απ' την αρχή και το γαϊτανάκι πάει λέγοντας.

Ερωτώ λοιπόν ως εχέφρων και ορθολογικό ον: αν ήμουν τραπεζίτης θα καθόμουνα ν' ασχοληθώ με το πακέτο ενίσχυσης των 28 δισ.€ το οποίο και ακριβό είναι και όρους έχει και θα μου έβαζε το Ελληνικό Δημόσιο στο μαγαζί μου από την πίσω πόρτα. Όχι βέβαια! Διότι με τον επικερδέστατο και πολιτικά ανώδυνο μηχανισμό του δημόσιου δανεισμού μπορώ να βγάζω πολύ περισσότερα, πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο εγγυημένα!

Ας είναι καλά λοιπόν το δημόσιο χρέος. Διότι μέσω του χρέους σήμερα οι μαντάμ Σουσούδες δανείζονται με 1,5% από την ΕΚΤ και μετά με τα λεφτά αυτά έρχονται και δανείζουν το Κράτος με 5,5%. Διάφορο 4%! Έχετε να πείτε τίποτε; Άσε που οι πιο ξεδιάντροπες από τις Σουσούδες πήραν χρήματα του πακέτου των 28 δισ.€ για να αγοράσουν κρατικά ομόλογα για να ξεκινήσουν τον κύκλο της συσσώρευσης.

Ένα τελευταίο μόνο θα πω και θα κλείσω γιατί είναι Κυριακή σήμερα και δεν πρέπει να μιλάμε για λεφτά! Πόσα πήγαν και δανείστηκαν οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ με 1,5%; Λοιπόν το ποσό είναι 45 δισ.€. Για πείτε μου τώρα, πόσα σύμφωνα με τον προϋπολογισμό θα δανειστεί φέτος το Κράτος; 41 δισ.€ λέει η αρχική πρόβλεψη αλλά θα πάει πιο ψηλά - στα 45 ίσως και 50 δισ.€.

Καταλάβατε τώρα τι γίνεται; Έχουν βάλει την πετσέτα στο λαιμό οι τράπεζες, έχουν κάτσει στο τραπέζι και περιμένουν να τις σερβίρουν..

ΥΓ: Βέβαια έχουν και τα φιλαράκια τους στο εξωτερικό που κάνουν τη βρώμικη δουλειά. Βγαίνει λοιπόν μια UBS, σου τραβάει μια έκθεση για την ελληνική οικονομία ότι βουλιάζει και χρεωκοπεί και νάσου το spread στα ύψη (κέρδη δηλαδή για τις τράπεζες). Και μετά η ξεδιάντροπη η UBS πάει τρέχοντας όταν βγουν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα και αγοράζει σαν αφιονισμένη. Μα καλά τι αγοράζεις ρε UBS; Τα κουρελόχαρτα του ελληνικού κράτους; Τρελλή είσαι; Ή θες να μας τρελλάνεις; Μάλλον το δεύτερο .. στα χρέη όμως!

Τραπεζικά μαθήματα πολιτικής .. θεολογίας: λαϊκά ομόλογα και κρατικά παράλογα

Ο χορός των τραπεζών πάνω από τα δισεκατομμύρια του κρατικού δανεισμού .. καλά κρατεί! Και δείτε πώς οι τράπεζες κατάλαβαν την έννοια των λαϊκών ομολόγων. Πας λοιπόν στο γκισέ του τραπεζικού υποκαταστήματος και καταθέτεις το ενδιαφέρον σου για τα λαϊκά ομόλογα. Ερώτηση πρώτη: έχεις 20 χιλιαρικάκια και πάνω; Η απάντηση έχει δύο ενδεχόμενα: πρώτον, και πιθανότερο, επ΄ώμου την πατσαβούρα, μεταβολή και αγορά πεντάδας Λαϊκού από τον λαχειοπώλη που κατά κανόνα (γιατί άραγε;) χειμάζει έξω από τον τραπεζικό ναό. Ενδεχόμενο δεύτερο: μόλις πέθανε η γιαγιά σας και σας άφησε τριάντα χιλιάδες ευρώ (μείον έξοδα κηδείας και μνημοσύνων) οπότε βρίσκεστε στη σωστή όχθη του ορίου των είκοσι χιλιαριδίων. Οπότε προχωράμε στην ερώτηση 2: έχετε μερίδα στο Χρηματιστήριο; Εάν δεν έχετε η τράπεζα πρόθυμα σας ανοίγει - στη δική της όμως χρηματιστηριακή! Εάν ήδη έχετε μερίδα ακολουθεί η ερώτηση 2β: ναι, αλλά την έχετε ανοίξει μαζί μας; Εάν η απάντηση είναι αρνητική τότε ακολουθεί η δικτατορική διαταγή ότι για ν' αγοράσετε ομόλογα πρέπει ν' ανοίξετε μερίδα με τη συγκεκριμένη τράπεζα ή τη θυγατρική χρηματιστηριακή της.

Ως εδώ είναι προφανές οτι έχουμε να κάνουμε με μια εντελώς .. λαϊκή διαδικασία! Όπως περίπου στα βαφτίσια δηλαδή: καταρχήν μπαίνεις στον πρόναο και διαβάζεις το Πιστεύω. Μετά προχωράς λίγο και αρχίζει το μπούρου-μπούρου που κορυφώνεται στο ενεστωτικό ερώτημα: αποτάσσεσαι το σατανά; Αποτάσσομαι. Μετά άλλο ένα βηματάκι, πάλι μπούρου-μπούρου και το ερώτημα αυτή τη φορά στον άοριστο: απετάχθης το σατανά; Απεταξάμην. Άλλο ένα βηματάκι προς τον κυρίως ναό. Πάλι μπούρου-μπούρου και νεό ενεστωτικό ερώτημα: συντάσσεσαι με το Χριστό; Συντάσσομαι. Έχεις πια φτάσει ξεθεωμένος (ή αποθεωμένος;!) σε απόσταση αναπνοής από την κολυμβήθρα (βλ. χρηματοκιβώτιο), και πάλι μπούρου-μπούρου και το ερώτημα σε παρελθοντική κλίση: συνετάχθης το Χριστό; Συνεταξάμην! Ουφ! Είσαι πλέον άξιος λαϊκός χριστιανός που μπορεί να λογίζεται μέλος της εκκλησίας των λαϊκών ομολόγων! (αλήθεια δεν είναι εκπληκτικό ότι τα ομόλογα ετυμολογούνται ως .. ομολογία πίστης;!). Έχει και η τραπεζική πίστη τη .. θεολογία της!

Πάμε παρακάτω όμως. Ας υποθέσουμε ότι όλοι αυτοί οι "φραγμοί εισόδου" στο σύστημα υπερνικήθηκαν και είσαι πλεόν βαφτισμένος, λαδωμένος Χ.Ο. Κι όπως μετά τα βαφτίσια περνάς στο .. ιδιαίτερο για να κανονίσεις το οικονομικό θέμα, έτσι κι εδώ η κουβέντα πάει στα μπικικίνια. Οπότε ανατρέχεις στην πιο χρήσιμη αντωνυμία του πολιτισμού μας: πόσο;

Βέβαια εν τω μεταξύ, οι μεγάλοι αγοραστές, αυτοί που δεν έχουν ποτέ τους καταδεχτεί να μπουν σε τραπεζικό υποκατάστημα, αγοράζουν κι αγοράζουν τα χοντρά πακέτα. Κι όσο εσύ μιλάς για τα φώτα που άναψαν στον πολυέλαιο, για τον ανθοστολισμό, και για τη νεωκόρισσα τόσο ανεβαίνει η τιμή του ομολόγου στην Ηλεκτρονική Δευτερογενή Αγορά Τίτλων (ΗΔΑΤ: ένα είδος Αγίου Πνεύματος που εξυψώνει το πνεύμα στον Οίκο του Χρήματος).

Σε απλά ελληνικά λοιπόν η απάντηση στο "πόσο;" έχει ως εξής: για τα "μικροποσά" δηλαδή μέχρι 50.000 € οι τράπεζες ζητούσαν μέχρι και 101,01. Υπενθυμίζουμε βέβαια ότι όταν αγόρασαν τα ομόλογα από το Δημόσιο τα πήραν με 99,346, χώρια τις προμήθειες που κάποιοι έβγαλαν. Επιπλέον όμως, το Κράτος έδωσε στις τράπεζες το δικαίωμα να ορίσουν αυτές την τιμή στην οποία θα πουλήσουν τα ομόλογα στο κοινό (ακραιφνώς λαϊκή ρύθμιση ε;). Τι σημαίνει αυτό; Όταν ένα ομόλογο πουληθεί στο άρτιο της αξίας του κεφαλαίου, δηλαδή στο 100, είμαστε πάτσι. Αν πουληθεί ακριβότερα (π.χ. στο 101) τότε το παραπανίσιο αφαιρείται από την απόδοση του κουπονιού, δηλαδή από τον τόκο.

Χονδρικά το σύστημα τρέχει ως εξής: ας υποθέσουμε λοιπόν ότι έχουμε ένα ομόλογο που επάνω γράφει με μεγάλα γράμματα 1.000 €. Επειδή τις μέρες που αυτά αγοράστηκαν από τις τράπεζες είχαν "κάποιοι" φροντίσει να ρίξουν παλαιότερα κρατικά ομόλογα στην αγορά η τιμή του χιλιάρικου διαμορφώθηκε χαμηλότερα στο 99,346. Άρα οι τράπεζες αγόρασαν το ομόλογο των 1.000 € στα 993,46 €. Όμως όταν ήρθε η στιγμή να προσφερθούν τα "λαϊκά" ομόλογα στο κοινό, με διάφορους επιδέξιους χειρισμούς στην ΗΔΑΤ, η τιμή τους ανέβηκε. Αποτέλεσμα είναι ότι προχθές εσύ πήγες στο γκισέ, κι αφού "ομολόγησες" το άρθρο της πίστεως, σου πούλησε το ομόλογο του χιλιάρικου με 101,01 τουτέστιν 1010,10 €.

Μ' αυτά και μ' αυτά η τράπεζα αποθησαυρίζει (παντελονιάζει κατά τη νεοπαγή έκφραση) 1010,10-993,46=16,64 € για κάθε χιλιάρικο του δημόσιου χρέους. Αν υποθέσουμε ότι στη φάση αυτή (διότι θα ακολουθήσουν κι άλλες, αφού συνολικά φέτος το Δημόσιο θα δανειστεί περί τα 50 δισ. €) πουληθούν στο "λαό" ομόλογα 1 δισ. € τότε το παντελόνι των τραπεζών θα φουσκώσει (και από ηδονή!) κατά 16,64 συνοδευόμενα από έξι μηδενικά, ήτοι 16,64 εκατ. € ή 4,88 δισ. δραχμές. Προσθέστε και τις προμήθειες και λοιπά τυχερά που έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα posts και θα δείτε τι φαγοπότι γίνεται με το δημόσιο χρέος. Αυτές είναι μπίζνες!

Ακούω όμως και κάτι φήμες που αν αληθεύουν τότε μιλάμε για ανερυθρίαστο μαυραγοριτισμό μέρα-μεσημέρι στην Πλατεία Συντάγματος. Επειδή λέει η πώληση των ομολόγων στο "λαό" αφαίρεσε ρευστό από τις τράπεζες θα γίνει το εξής: οι τράπεζες θα προτείνουν στους αγοραστές των ομολόγων να τους δανείσουν τα χαρτιά (όπως δανείζει ένας φοιτητής το πάσο του και πάει κάποιος άλλος και τρώει στην εστία) για να πάνε μετά οι τράπεζες να δανειστούν ρευστό από την ΕΚΤ τώρα που είναι και τζάμπα. Δηλαδή σου λέει: εσύ έχεις το χαρτί του ομολόγου και κάθεται για πέντε χρόνια, δεν μου το δανείζεις για λίγο (τώρα που στο πούλησα και ακριβά!) να πάω να δανειστώ από την ΕΚΤ με 2,5% και μετά να έρθω να σου πουλήσω στεγαστικό με 6%! Ωραίοι οι τύποι. Αλλά δεν βάζουν και μυαλό. Αυτά έκαναν και στις διεθνείς αγορές, δάνειζαν χαρτιά δώθε κείθε, και η χρηματική οικονομία φούσκωνε και φούσκωνε μέχρι που έσκασε και τώρα απολύεται ο κοσμάκης με τη χιλιάδα και τη μυριάδα. Και είναι και το άλλο. Στο πακέτο των 28 δισ. € δεν υπάρχει ένα κομμάτι 15 δισ. € που είναι για αυτήν ακριβώς αυτήν την δουλειά; Για δανεισμό δηλαδή των τραπεζών από την ΕΚΤ. Αλλά αυτό το μέτρο (δες προηγούμενα posts) ποτέ δεν άρεσε στις κυρίες τράπεζες διότι λέει το θεωρούσαν .. ακριβό! Να τι θέλουνε λοιπόν: να δανειστούν εικονικά τα ομόλογα από το "λαό" αντί ψιχίων (τη στιγμή που του τα πούλησαν με καπέλο) και να πάνε έτσι χωρίς κόστος να δανειστούν το φτηνό ρευστό της ΕΚΤ. Ίλεος πια!!

Η λύση είναι μια και απλή. Να δώσει αφορολόγητα ομόλογα (με μικρό ελάχιστο ποσό, ακόμη και των 100 €) κατευθείαν το Δημόσιο στους πολίτες μέσω προσπελάσιμων στο ευρύ κοινό οργανισμών, π.χ. του Ταχυδρομείου, τα οποία να είναι εγγυημένα από την ΕΚΤ. Κι αν τους αρέσει. Διότι διαφορετικά το Κράτος έχει κι άλλα μέσα συμμόρφωσης... Απλά πράγματα.

Τα 28 δις ευρώ και ο Οίκος του Χρήματος: Ελληνικό Κράτος και Τραπεζικός Παρασιτισμός

Οι Τράπεζες και η Εκκλησία είναι τα διαχρονικότερα προσδιοριστικά χαρακτηριστικά του ελληνικού κοινωνικοπολιτικού συμπλέγματος εξουσίας. Η πρώτη πράξη της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας είναι η δήλωση υποταγής, συμβολικής και υλικής, στις επιθυμίες και τα προστάγματα των ιδιαίτερων συμφερόντων των δύο αυτών ομάδων. Όπως ο θρησκευτικός όρκος της κυβέρνησης σύντομα συνοδεύεται από τις σχετικές επισκέψεις "εκκλησιαστικών αντιπροσωπειών" στα υπουργικά κτήρια, έτσι και οι προεκλογικές επισκέψεις πολιτικών στα γραφεία των τραπεζιτών ανταποδίδονται με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού από τους τελευταίους άμα τη αναλήψει κυβερνητικών καθηκόντων από τους πρώτους.
Περί τραπεζών όμως ο λόγος. Στις μέρες μας λοιπόν, που είναι μέρες βαθιάς οικονομικής αλλά και κοινωνικο-πολιτικής κρίσης, συμβαίνει κάτι που είναι πράγματι σκανδαλώδες. Ξεκινάμε από τα απλά. Ενώ το ελληνικό Δημόσιο έχει ήδη ξεκινήσει την εκταμίευση του πακέτου ενίσχυσης των 28 δις €, οι τράπεζες κλείνουν τη στρόφιγγα των χορηγήσεων δανείων προς τους καταναλωτές. Χαρακτηριστικό είναι ότι το Νοέμβριο 2008 οι τράπεζες χορήγησαν στεγαστικά δάνεια συνολικού ύψους 269 εκατ. € ενώ το Νοέμβριο 2007 οι εκταμιεύσεις για στεγαστικά δάνεια ήταν 1,2 δις € (μείωση δηλαδή των χορηγούμενων δανείων κατά 78%!). Το ίδιο ισχύει για τη συνολική πιστωτική επέκταση η οποία το εντεκάμηνο Ιανουάριος-Νοέμβριος 2008 συρρικνώθηκε σε 7 δις € από 12,5 δις € το 2007. Με απλά λόγια, ενώ η στρόφιγγα από το φορολογούμενο προς τις τράπεζες άνοιξε, η στρόφιγγα από τις τράπεζες προς το φορολογούμενο έκλεισε. Ο άμεσος ή έμμεσος χειριστής και των δύο αυτών στροφιγγών, ο διανάκτης όπως λέγαμε στο Ναυτικό, είναι το Κράτος. Όμως το Κράτος εμφανίζεται ιδιαίτερα πρόθυμο ν' ανοίξει την πρώτη στρόφιγγα, αλλά για τη δεύτερη και σημαντικότερη στρόφιγγα κάνει τον Πόντιο Πιλάτο αρκούμενο σε παραινέσεις προς ναυτιλομένους. Συμπέρασμα: τα οικονομικά των τραπεζών προέχουν των δημοσίων οικονομικών.

Σα να μην έφτανε αυτό το ελληνικό Δημόσιο αύριο θα "βγει" στην αγορά για να πουλήσει έντοκα γραμμάτια (ν' αγοράσει δηλαδή χρέος) 2-3 δις € προκειμένου να καλύψει τις άμεσες ταμειακές του ανάγκες. Απ' αυτά τα 900 εκατ. € θα τα δανειστεί για 13 εβδομάδες, ενώ τα υπόλοιπα για 26 και 52 εβδομάδες! Μεροδούλι, μεροφάι δηλαδή.

Επίσης σκανδαλώδες είναι το εξής, το οποίο δείχνει ότι το τραπεζικό καρτέλ εκμεταλλεύεται πλήρως τη συγκυρία της οικονομικής κρίσης για να διασφαλίσει και να ενισχύσει μελλοντικά τη θέση του στο σύστημα του χρήματος. Προσφέρει στους καταθέτες προγράμματα προθεσμιακών καταθέσεων με επιτόκιο 6% και 7%! Κι αυτό τη στιγμή που το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2,5% και είναι βέβαιο ότι θα πέσει σύντομα στο 2% και αργότερα ίσως και στο 1%. Λέτε αίφνης να αποφάσισαν ν' αυτοκτονήσουν οι τραπεζίτες μας; Προφανώς όχι. Ενμέρει το αυξημενό αυτό κόστος καλύπτεται από τα πολύ υψηλά επιτόκια που χρεώνουν οι τράπεζες σε στεγαστικά δάνεια, καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Χαρακτηριστικό είναι ότι σήμερα που το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι μόλις 2,5% τα δάνεια των ελληνικών τραπεζών είναι ακριβότερα κατά 2 με 3 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με πριν ένα χρόνο που το επιτόκιο βάσης της ΕΚΤ ήταν διπλάσιο κινούμενο στο 4%-5% !!

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Υποψιάζομαι ότι το τραπεζικό διευθυντήριο έχει πια "κλειδώσει" για τα καλά στο στόχαστρό του ότι χρήμα έχει απομείνει στο χρηματιστήριο το οποίο σαν άδουσες Σειρήνες οι τράπεζες προσπαθούν να γητεύσουν με παράλογες, εντελώς εκτός οικονομικού κλίματος προσφορές τόσο υψηλών καταθετικών επιτοκίων. Αν γίνει και αυτό τότε το τραπεζικό καρτέλ θα είναι πλήρης κυρίαρχος του χρηματικού παιχνιδιού. Αν όμως η φάση αυτή της στρατηγικής των τραπεζών στεφθεί με επιτυχία το επόμενο βήμα είναι να γίνουν και οι μεγάλες συγχωνεύσεις και εξαγορές, οπότε και το τραπεζικό καρτέλ θα μετεξελιχθεί πλέον σε καθαρόαιμο ολιγοπώλιο.

Επίσης, το άμεσο πρόβλημα του κράτους είναι ότι τα προσφερόμενα καταθετικά επιτόκια των τραπεζών λειτουργούν εντελώς ανταγωνιστικά προς τα έντοκα γραμμάτια που οσονούπω θα προσφέρει το Ελληνικό Δημόσιο. Διότι πως το Δημόσιο θα καταφέρει να πουλήσει έντοκα γραμμάτια τρίμηνης ή πεντάμηνης διάρκειας με τόκο 3,5% όταν οι τράπεζες δίνουν στους προθεσμιακούς καταθέτες 6% και 7%; Άλλως ειπείν, τα καταθετικά επιτόκια διαγκωνίζουν τη δανειοληπτική ικανότητα του κράτους το οποίο για να ζητήσει επιτυχώς χρήμα από τα νοικοκυριά θα πρέπει να προσφέρει το ίδιο παραλόγως υψηλά επιτόκια με τις τράπεζες. Τα οποία φυσικά θα κληθούν αργότερα να πληρώσουν οι φορολογούμενοι υπό τη μορφή τοκοχρεωλυσίων του προϋπολογισμού: κορώνα χάνεις, γράμματα κερδίζω!

Πάντως εύστοχο ήταν το σχόλιο του Μπάμπη Παπαδημητρίου στην "Καθημερινή της Κυριακής" ο οποίος βλέποντας τις δυσκολίες που έχει το κράτος για να βρει δανειστές στην παρούσα συγκυρία εκτιμά ότι: "Η παρουσία του κ. Σουφλιά μπορεί να είναι ευεργετική μόνον επειδή θα μεσολαβήσει ώστε οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, από τα χέρια των οποίων περνούν όλες οι επενδύσεις, θα δεχθούν να αναθεωρήσουν τα ταμειακά τους προγράμματα μεταφέροντας μέρος των κερδών τους σε τίτλους του ελληνικού Δημοσίου". Να συμπληρώσω όμως εδώ τον δόκιμο προβληματισμό του Μπάμπη Παπαδημητρίου θέτοντας το εξής εύλογο ερώτημα: αν το κατασκευαστικό καρτέλ τείνει χείρα βοηθείας και αγοράσει τους καταρρακωμένους τίτλους του ελληνικού Δημοσίου, αυτό είναι κάτι που οι κατασκευαστές θα το κάνουν αφιλοκερδώς λόγω υψηλού εθνικού φρονήματος; Διότι μην μου πείτε ότι οι κατασκευαστές θα περιορίσουν τις αξιώσεις τους στον ταπεινό τόκο που αποδίδει ένα έντοκο γραμμάτιο...

Να κάνω κι εγώ μια πρόβλεψη με τη σειρά μου; Η πρόβλεψη λοιπόν που ρισκάρω έχει ως εξής: τα 28 δις € του πακέτου του πάλαι ισχυρού Αλογοσκούφη για την ενίσχυση των τραπεζών σπάει σε τρία επιμέρους μέρη. Έχουμε και λέμε: α) 5 δις € που θα πάρουν οι τράπεζες υπό τη μορφή κρατικών ομολόγων δίνοντας στο ελληνικό Δημόσιο προνομιούχες μετοχές τους, β) 8 δις € υπό τη μορφή ειδικών κρατικών ομολόγων για την άντληση ρευστού από την ΕΚΤ, και γ) 15 δις € υπό τη μορφή εγγυημένων από το ελληνικό Δημόσιο ομολόγων που θα εκδόσουν οι τράπεζες προκειμένου να δανειστούν ρευστό στη διατραπεζική αγορά . Εκτιμώ ότι από τα τρία αυτά μέτρα, οι τράπεζες δεν πρόκειται ν' αξιοποιήσουν το τελευταίο μέτρο που είναι όχι μόνο το ουσιαστικότερο αλλά και το ορθολογικότερο δεδομένου ότι αντιμετωπίζει την "παγίδα ρευστότητας" για την οποία μιλήσαμε σε προηγούμενο post. Και διατί άλλωστε να το αξιοποιήσουν οι τράπεζες; Ας είναι καλά το ελληνικό Δημόσιο, οι έλληνες φορολογούμενοι, οι έλληνες καταθέτες, οι έλληνες καταναλωτές - απ' αυτούς θα τα πάρουν οι τράπεζες, και θα τους βάλουν να πληρώσουν κι από πάνω! Και να φανταστείτε ότι κάποτε ο Σημίτης τους έλεγε και "εθνικούς πρωταθλητές" ... (στον παρασιτισμό;).

Όμως ας μην ξεχνάμε ότι στη χώρα αυτή δεν φτιάχτηκαν οι τράπεζες στο πλαίσιο τους κράτους, αλλά το κράτος στο πλαίσιο των τραπεζών.

Και για να μην ξεχνάμε τους παλιότερους να θυμηθούμε κάτι από "Το Μεγάλο μας Τσίρκο" του Καμπανέλλη :

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι

(Βέβαια οι τραπεζίτες δεν είναι πια ξένοι όπως ήταν τον καιρό των βασιλιάδων που "στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί πρόσμεναν κάτι νέο να φανεί" αλλά αυτό δεν έχει και πολλή σημασία. Ορθόν;).