9 Μαρ 2009

Όταν η Τράπεζα της Αγγλίας κάνει ... ρηλάξ


Σε προηγούμενο post είχαμε αναφέρει για την πιθανότητα η Τράπεζα της Αγγλίας να προβεί σε "ποσοτική χαλάρωση" ή επί τω λαϊκώτερω κοπή νέου χρήματος. Επανερχόμαστε στο θέμα διότι υπάρχουν νεότερα.

Καταρχήν να πούμε ότι στο μέτωπο των επιτοκίων η "Γηραιά Κυρία" της Οδού Θρέντνηντλ έσπασε για τρίτη φορά μέσα στο 2009 το από 1694 ρεκόρ της θέτοντας το κετρικό επιτόκιο μόλις στο 0,5%. Η μείωση αυτή είναι η έκτη σε σειρά από τον Οκτώβριο του 2008 όταν το επιτόκιο ήταν 5%.

Δεδομένου ότι πλέον εξαντλούνται τα πυρομαχικά των επιτοκίων, ελήφθη η απόφαση να εκδοθεί νέο χρήμα. Από μία άποψη δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς. Απ' ότι φαίνεται να συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο η μείωση των επιτοκίων δεν αποδεικνύεται ικανή να ανατρέψει την ολοταχώς καθοδική πορεία προς την κρίση. Δεν είναι να εκπλήσσεται κανείς με αυτό που συμβαίνει. Η πτώση των επιτοκίων, στην τρέχουσα συγκυρία, δεν αποτελεί παρεμβατικό μέτρο. Είναι απλώς συνέπεια της πολύ χαμηλής ζήτησης για χρήμα λόγω των πολύ εκτεταμένων εγκλωβισμών που έχουν προκύψει στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Συνεπώς, οι αλλεπάλληλες μειώσεις των επιτοκίων είναι πολύ περισσότερο μια επιβεβλημένη αντίδραση και λιγότερο απόρροια πρωτοβουλιών με παρεμβατικό ορίζοντα. Με απλά λόγια δεν έχουν επιβληθεί χαμηλά επιτόκια στις αγορές - όσο κι αν για πολιτικούς λόγους οι κυβερνήσεις προσποιούνται ότι απολαμβάνουν έναν τέτοιο παρεμβατικό οργασμό - αλλά είναι η νοσούσα κατάσταση των αγορών που έχει επιβάλλει χαμηλά επιτόκια στις κεντρικές τράπεζες.

Όμως καθώς τα κεντρικά επιτόκια φλερτάρουν με το μηδέν, δεν μένει άλλη λύση από την ποσοτική χαλάρωση. Έτσι, την εβδομάδα που μας πέρασε, ο Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας πήρε την έγκριση του Υπουργού Οικονομικών και οσονούπω θα αγοράσει χρεώγραφα (κρατικά και ιδιωτικά) ύψους 150 δισ. λιρών πληρώνοντας μόνο τα μισά από αυτά με ήδη υπάρχον χρήμα. Τα υπόλοιπα 75 δισ. λίρες θα τα δημιουργήσει λογιστικά. Με τον τρόπο αυτό θα εισρεύσουν στο τραπεζικό σύστημα, και κατ' υπόθεση και στην οικονομία, 150 δισ. λίρες.

Τους τραπεζίτες δεν τους κόφτει και πολύ αν το χρήμα είναι φρέσκο ή παλιό. Άλλωστε στους χαλεπούς καιρούς καλό είναι και το ... μποζολαί.